Formularze PIT 2013 deklaracja PIT druki PITY 2013
Pobierz darmowy program do wypełniania pitów 2013 pit-36, pit-36l, pit-37, pit-38, pit-39 - PITy 2013 FORMAT

Pit 37 druk – instrukcja wypełnienia krok po kroku

Druki PIT 2012 pdf nieaktywne, przeznaczone do wydruku i wypełnienia długopisem ręcznie

 

Aktywne druki PIT 2012 pdf do wypełnienia na komputerze i wydrukowania, automatycznie obliczające i weryfikujące wpisane kwoty

Pit 37 druk jest formularzem, który polscy podatnicy wypełniają najczęściej. Kilkustronicowy dokument pełen jest rubryk oraz zawiłych prawniczych zwrotów. Sięgając po instrukcję prawidłowego wypełnienia deklaracji pit 37 formularz można uniknąć szeregu błędów. Dzięki swej przejrzystości pomoże ona przebrnąć przez proces prawidłowego uzupełnienia druku pit 37 druk za 2013 rok.

 

Zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej w danym roku podatkowym straty, oznaczone symbolem pit-37 druk, składa się z kilku zasadniczych części. Muszą one zostać prawidłowo uzupełnione, aby administracja skarbowa przyjęła deklarację do rozliczenia. Formularze pit zawierające błędy podlegają uzupełnieniu.

Część wstępna zeznania podatkowego pit 37 druk 2013 winna zawierać informacje dotyczące Numeru Identyfikacji Podatkowej. Jeżeli rozliczenie ma charakter wspólny, wówczas oprócz własnego numeru NIP na formularzu należy także umieścić numer małżonka. Pierwszy z nich powinien znaleźć się w rubryce oznaczonej numerem 1, drugi natomiast w polu z numerem 2. Jeżeli podatnik dokonuje rozliczenia indywidualnego, wówczas miejsce przeznaczone na wpisanie numeru NIP współmałżonka powinno pozostać puste. W rubryce numer 5 należy wpisać właściwy rok podatkowy. Kolejne pola są potwierdzeniem wyboru sposobu rozliczenia podatkowego – indywidualnego bądź małżeńskiego. W przeznaczonych do tego kwadratach należy postawić znak „X”. Sposoby opodatkowania oznaczone są numerami 6, 7 i 8. Jednocześnie stanowią one ostatni element części wstępnej w deklaracji pit 37 formularz. Jeżeli jego wypełnienie sprawia Państwu trudności, wówczas zachęcamy do zapoznania się z niezwykle przejrzystym i pomocnym artykułem pit 37 instrukcja.

Deklaracja podatkowa składa się z 12 części oznaczonych kolejnymi literami alfabetu. Podatnik ma obowiązek umieszczenia informacji niemal w każdym sektorze.

Część A zawiera treści związane z celem i miejscem złożenia pit 37 druk. W polu oznaczonym numerem 9 podatnik powinien zamieścić informacje o Urzędzie Skarbowym, w którym zamierza dokonać rozliczenia. Rubryka 10 jest źródłem informacji o celu złożenia deklaracji pit 37 formularz. Podatnik po raz kolejny w przeznaczonej do tego kratce umieszcza znak „X”, stosownie do swych zamiarów. Jeżeli zamierza złożyć zeznanie po raz pierwszy zaznacza kratkę z numerem 1, jeżeli chce wprowadzić korektę do swej deklaracji, wówczas zaznacza kratkę z numerem 2.

Część B formularza pit-37 druk zawierać powinna treści identyfikujące danego podatnika oraz informacje o jego miejscu zamieszkania. Sektor B składa się z dwóch podczęści: B.1. oraz B.2. Ich wypełnienie uzależnione jest od wyboru formy rozliczenia jakiej podatnik dokonał już w części wstępnej. W przypadku rozliczenia jednostkowego podatnik wypełnia wyłącznie część oznaczoną symbolem B.1. A jeżeli rozliczenie dokonywane jest wspólnie, wówczas należy wypełnić pola znajdujące się w części opisanej przez symbol B.2. Sektory są bliźniaczo do siebie podobne, dlatego w punktach 11 i 25 należy podać nazwisko, w pkt. 12 i 26 pierwsze imię, w pkt. 13 i 27 datę urodzenia, w pkt. 14 i 28 numer PESEL, w pkt. 15 i 29 kraj, w pkt. 16 i 30 województwo, w pkt. 17 i 31 powiat, w pkt. 18 i 32 gminę, w pkt. 19 i 33 ulicę, w pkt. 20 i 34 numer domu, w pkt. 21 i 35 numer lokalu, w pkt. 22 i 36 miejscowość, w pkt. 23 i 37 kod pocztowy, a w pkt.24 i 38 pocztę.

Część C druku pit 37 formularz również została podzielona na dwa podsektory. Część oznaczona symbolem C.1. skierowana jest do podatników dokonujących rozliczeń indywidualnych, natomiast część oznaczoną symbolem C.2. wypełniają małżonkowie, którzy postanowili rozliczać się wspólnie. Cały sektor C zawiera informacje o uzyskanych dochodach lub poniesionych przez podatnika stratach. W odpowiednich rubrykach należy przedstawić przychód, koszty jego uzyskania, dochód lub stratę oraz zaliczki pobrane przez płatnika. Całość należy zsumować i wpisać w przeznaczonym do tego działania wierszu.

W części D należy przedstawić ulgi i odliczenia, których można dokonać od ogólnej kwoty dochodu. Wśród odliczeń znajdują się składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, darowizny przekazane na cele pożytku publicznego, wydatki związane z używaniem Internetu oraz ulga rehabilitacyjna. Lewa kolumna sektora D zawiera katalog możliwych odliczeń. W prawej kolumnie podatnik lub jego małżonek umieszcza stosowne kwoty przysługujących ulg.

W części E dokonywane jest obliczenie podatku. W polu oznaczonym numerem 106 należy umieścić kwotę osiągniętego przez podatnika dochodu uzyskanego po dokonaniu stosownych odliczeń. Kwota ta stanowi podstawę opodatkowania. Rubryka opisana numerem 107 powinna zawierać kwotę obliczonego podatku. Aby poprawnie obliczyć podatek od podstawy opodatkowania należy zastosować odpowiednią stawkę, która wynika ze skali podatkowej 18% i 32%. Jeżeli podstawa opodatkowania nie przekracza kwoty 85.528,00 zł, wówczas podatek wynosi 18%. Należy od niej odjąć kwotę zmniejszająca podatek, czyli 556,02 zł. Jeżeli natomiast podstawa opodatkowania jest większa niż 85.528 zł, wówczas podatek wynosi 14.839,02 zł, do którego należy dodać 32% nadwyżki. Należy pamiętać, aby zarówno podstawę opodatkowania, jaki i podatek zaokrąglić do pełnych złotych.

W części F podatnik otrzymuje możliwość dokonania odliczeń od kwoty podatku. Lewa kolumna zawiera ulgi, z których w tym sektorze można skorzystać. Kolumna prawa, analogicznie jak miało to miejsce w przypadku części D, przeznaczona jest do wpisania odpowiedniej kwoty odliczenia indywidualnie bądź wspólnie z małżonkiem.

Część G służy obliczeniu zobowiązania podatkowego. W polu oznaczonym numerem 120 należy umieścić wyliczoną kwotę należnego podatku, a w rubryce 121 sumę zaliczek pobranych przez płatnika. W zależności od ich wysokości w punkcie 122 lub 123 należy przedstawić kwotę dopłaty lub nadpłaty.

Część H daje możliwość przekazania 1% podatku należnego na rzecz Organizacji Pożytku Publicznego. W rubryce z numerem 124 należy wpisać numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego wybranej przez podatnika organizacji, a w polu z numerem 125 wysokość podarowanej kwoty. Nie może ona jednak przekraczać 1% kwoty podatku należnego umieszczonego w rubryce oznakowanej numerem 120.

W części I podatnik może umieścić informacje stanowiące uzupełnienie treści sektora H. W polu 126 można przedstawić cel szczegółowy, na który powinna być przekazana kwota 1% podatku. Stawiając znak „X” w rubryce oznaczonej numerem 127 podatnik wyraża zgodę na upublicznienie danej Organizacji Pożytku Publicznego swojego imienia, nazwiska, adresu oraz wysokości przekazanej kwoty.

Część J stanowi źródło informacji o dodanych do deklaracji załącznikach. Poszczególne rubryki zawierają ich nazwy, a podatnik ma obowiązek wpisania liczby składanych wraz z formularzem załączników.

W części K składane jest oświadczenie o znajomości przepisów Kodeksu karnego skarbowego o odpowiedzialności za podanie danych niezgodnych z rzeczywistością. W polu z numerem 137 składa swój podpis podatnik, a w przypadków rozliczenia wspólnego w rubryce z numerem 138 podpisuje się współmałżonek. Jeżeli został ustanowiony pełnomocnik, wówczas jego imię, nazwisko i podpis powinny się znaleźć w polu 139.

Część L wypełniana jest przez administrację skarbową, gdzie umieszczany jest identyfikator urzędnika przyjmującego formularz oraz jego podpis.